نوشته های من

باز هم همینجوری

ghalamfarsa — Mon, 19 Oct 2009 23:12:18 GMT

جمعه و شنبه بعلت اتفاقی که برای یکی از اشنایان افتاده بود رفته بودم بیمارستان ۱۵ خرداد ....

وقتی افرادی که می اومدند اونجا را میدیم،خدا را شکر می کردم به خاطر سلامتی که به ما داده و ناراحت می شدم که ما انسانها چقدر بی احتیاطی می کنیم و قدر سلامتی خود را نمیدانیم....

راستی باید از دکترایی که وسیله ای شده اند ،برای کسب دوباره سلامتی انسانها هم تشکر کرد...

اونم یه تشکر اساسی....

یه حرفی را قبلانا شنیده بودم اونم اینکه هر از چند گاهی یه سر به قبرستون بزنید و مردگان خفته در گور ها را نظاره کنید و ببینید که مرگ بسیار نزدیک است حال من هم می گویم هر از چند گاهی هم به قبرستان سری بزنید و هم به بیمارستان و اگر فرصتی داشتید به اسایشگاهها هم سر بزنید ....

راستش من خودم به غیر از مزار اهل قبور به دو مورد دیگه اگر کاری نداشته باشم نمی رم ولی وقتی هم میرم میبینم که ما چقدر قدر نشناسشیم....

اه ای خدا ...............................................

همینجوری

ghalamfarsa — Fri, 16 Oct 2009 20:32:18 GMT

دنبال چیزی واسه نوشتن می گشتم...

این روزا بیش از اندازه فکر می کنم و خسته میشم اونم بی هیچ دلیلی....

فکر کردنم هم شده الکی....

ای خدا ....

بعضی وقتا چیزایی می بینم که صد بار می گم خدایا شکرت که به ما این سلامتی را دادی ولی وقتی دقت می کنم میبینم که خیلی آدمه....بدی هستم وهستیم که همینجوری چشمامون را رو این همه نعمتا بستیم داریم دم به دم گلایه می کنیم...

راستی چرا...

همیشه دنبال بهونه ایم....

خداجون شکرت....

سلوک باران [محمدرضا رنجبر]

شيشه عطر هميشه سربسته است و همين كه باز مي شود عطرافشاني مي‌كند.
مردان خدا هم چيزي شبيه شيشه عطرند هميشه ساكت و خاموش‌اند اما همين كه دهان باز كرده و سخن مي‌گويند فضا را به عطر خدا عطرآگين مي‌كنند.

این آخری مطلبی بود از روزنامه ایران....

من با نوشته های اقای رنجبر تو نمایشگاه اشنا شدم یه جورای فوق العاده است نمی دونم کدوم نمایشگاه بود شاید نمایشگاه قران و یا نمایشگاه مطبوعات بوده...

بعد که تو اینترنت جستجو کرد دیدم که روزنامه ایران هروز یه مطلب از ایشون تو صفحه اخر به اسم سلوک باران می ذاره پیشنهاد می کنم شماهم اگه وقت داشتید برید و این مطلب را بخونید...

جوشن کبیر....

ghalamfarsa — Wed, 09 Sep 2009 00:36:24 GMT

سلام

شبهای قدره و دعای جوشن کبیر....

بخش ۶۱:

ای آنکه خواسته ی خواستاران را می دانی.ای که آنکه از ضمیر خاموشان آگاهی. ای آنکه ناله ی خسته دلان را می شنوی.ای که سرشک بیمناکان را می بینی.نیاز خواهندگان در دست توست.ای که پوزش توبه کاران را می پذیری .کار تبهکاران را به سامان نمی رسانی.پاداش نیکوکاران را تباه نمی گردانی.از دلهای عارفان دور نمی شوی.ای بخشنده ترین بخشندگان....(پاکی توراست.ای که هیچ خدای جز تو نیست.فریاد .فریاد.از آتش رهاییمان بخش.)

شما هم هر بخشی از این دعای زیبا و تاثیر گذار بیشتر به دلتون نشست برایم بنویسید شاید که تامل بیشتر روی ان بخش داشته باشیم....

التماس دعا

بازی زندگی

ghalamfarsa — Wed, 02 Sep 2009 21:05:18 GMT

سلام

قرار بر نوشتن شد..

نوشتنی که به عنوان یه بازی ودعوتی که شد، شروع شد، نمی دانم...

شاید اگر متن خصوصیا ت"خیال آبی "را نمی خواندم ، و دعوتش را ...

حال اجابت دعوت...

خصوصیات مثبت: فکر کنم مثبت اندیشی و اعتماد بنفس ...

خصوصیات منفی: بعضی مواقع اخمو و عصبانی و کمی هم وسواس

اعتقادات: اسلام

بزرگترین عامل پیشرفت: ایمان

بزرگترین مانع پیشرفت: تنبلی و گاهی شیطان...

بزرگترین لطف خدا: خانواده ام ( علی الخصوص مادرم...که هرچه دارم از اوست...و پدرم ، گرچه لمس نکرده ام به ظاهر، اما احساس کرده ام...) و ...، سلامتیم ودوستانم و هزاران هزار لطف بی شمار...

بزرگترین کم لطفی خدا: چه بگویم که همه لطف است و بی لطفی ز ماست...

آدمای موردعلاقه: بازهم پدر و مادرم...اگر بخواهم کسی را اسم ببرم..بجز ائمه ،می تونم بگم دکتر حسابی و البته...(توضیح :بنظرم باید در این قسمت هم اسمی برد می شد و دلیل بر این نیست که فقط به افرادی را که اسم بردیم علاقه مندیم نه در این دنیای خداوندی خیلی افراد هستند که دوستشان داریم و به آنان علاقه مندیم...و خواهند بود افرادی که نمیشناسیم و بعدا علاقه مندشان خواهیم شد... )

جاهای مورد علاقه:

- اماکن مذهبی -از اون جاهایی که رفتم، حرم امام رضا (ع)،حضرت معصومه(ع)،حضرت رقیه(ع) و حضرت زینب(ع) و شاهچراغ (ع)و امام زاده حسن(ع) تو کرج که وقتی دلم میگیره می روم اونجا ،از خدا میخوام سفر کربلا و نجف و حونه خودش را هم نصیب من بکنه البته اگه لایق بدونه ....

- طبیعت و هر جا که سر سبزی هست...

- تو شهر ها هم بناب و قم البته همه ایران سرای من است...مونیخ المان را هم خیلی دوست دارم برم ببینم...

خوردنی های موردعلاقه: قورمه سبزی ، ماست

اعتیاد: خوندن...نوشتن...و البته کامپیوتر...

مرجع تقلید: آیت الله وحید خراسانی

نویسندگان موردعلاقه: همه نویسندگان را محترم می دانم و اصولا قائل به نویسنده یا مترجم خاصی نیستم...

شاعران مورد علاقه :مولانا و عطار و اقبال

خوانندگان موردعلاقه: استاد شجریان ،دکتر محمد اصفهانی و فریدون

شخصیت های سیاسی موردعلاقه: دکتر بهشتی ...

شخصیتهای خاص مورد علاقه:مرحوم حاج اقای دولابی

روشنفکرای موردعلاقه: دکتر شریعتی و استاد مطهری و البته علامه جعفری

روزنامه های موردعلاقه: بیشتر ورزشی و اقتصادی و البته هفته نامه سلامت

مجله های موردعلاقه: موفقیت- شادکامی – حدیث زندگی و اکثر مجلات کامپیوتری

فوتبالیستهای مورد علاقه:

- ایرانی:جواد زرینچه

- خارجی:مالدینی و مربی:مورینیو

سخت ترین کار دنیا: نمی دانم....

آسان ترین کار دنیا: خراب کردن...همه چیزو به هم زدن!(موافقم)

چیزها و آدمای رو اعصاب: آدمای فضول

جمله موردعلاقه:

- لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا خداوند هيچ كس را جز به قدر توانايى‏اش تكليف نمى‏كند.

- زندگی منشوریست در پرتو حرکت دوار

- ساحل افتاده گفت گرچه بسی زیستم هیچ نه معلوم گشت آه که من کیستم

موج ز خود رفته ایی تیز خرامید گفت هستم اگر میروم گر نروم نیستم «اقبال»

التماس دعا

عجب شیطانی!!!!

ghalamfarsa — Sun, 19 Jul 2009 21:48:18 GMT

راستش بروز کردن وبلاگ اونم بعد عمری ، به دلم نشست گفتم یه کپی دیگه

اما این باراز مجله شادکامی براتون میذارم....

------------------------------

مردی صبح زود از خواب بیدار شد تا نماز بخواند. لباس پوشید و راهی مسجد شد. در راه زمین خورد و لباسهایش کثیف شد.او بلند شد ، خود را تکان داد و به خانه برگشت . لباس هایش را عوض کرد و دوباره راهی مسجد شد که در همان نقطه ، مجدداً زمین خورد!

او دوباره بلند شد خودش را پاک کرد و به خانه برگشت . یکبار دیگر لباسهایش را عوض کرد و راهی مسجد شد . در راه با مردی که چراغ در دست داشت برخورد کرد و نامش پرسید . مرد جواب داد :«من دید م شما در را ه مسجد دوباره به زمین افتادید . از این رو چراغ آوردم تا بتوانم راه تان را روشن کنم.»

مرد اول از او بسیار تشکر کرد و هر دو راهشان را بطرف مسجد ادامه دادند. هم اینکه به مسجد رسیدن، مرد اول از مرد چراغ بدست درخواست کرد تا به مسجد وارد شود و با او نماز بخواند اما مردم دوم از رفتن به داخل مسجد خوداری کرد . مرد اول درخواستش را دوبار دیگر تکرار کرد و مجدداً همان جواب را شنید. مرد اول سئوال کرد که چرا او نمی خواهد وارد مسجد شود و نماز بخواند؟

مرد دوم پاسخ داد :« من شیطان هستم . » مرد اول با شنیدن این جواب ، تعجب کرد...

شیطان در ادامه توضیح داد :« من تو را در راه مسجد دیدم و این من بودم که باعث زمین خوردنت شدم . وقتی به خانه رفتی ، خودت را تمیز کردی وبه مسجد برگشتی ، خدا همه گناهانت را بخشید . من برای بار دوم باعث زمین خوردن تو شدم اما آن هم ، تو را تشویق به ماندن در خانه نکرد ، بلکه سریعتر به راه مسجد برگشتی به خاطر همین ، خدا همه گناهان افراد خانواده ات را بخشید من ترسیدم که یکبار دیگر باعث زمین خوردنت شوم ، آنگاه خدا ، گناهان افراد دهکده ات را هم خواهد بخشید . بنابراین آمدم تا از سالم رسیدن تو به خانه خدا مطمئن شوم!»

بروز رسانی با کپی برداری از وبلاگی

ghalamfarsa — Sat, 18 Jul 2009 22:08:18 GMT

من اصلا تو این ایام نمی دونم چی شده که اصلا حال و حوصله یه بروز رسانی

درست و حسابی را ندارم . هرچی می خوام مطلبی بنویسم همین جوری از دستم در می ره...

این هم تو وبلاگ دره عشق بود که بنظرم ی ....

البته من تصویر دیگه ای می ذارم برای این شعر...

مهرورزان زمان هاي کهن،

هرگز از خويش نگفتند سخن

که در آنجا که" تو" يي

بر نيايد دگر آواز از "من"!

ما هم اين رسم کهن را بسپاريم به ياد

هر چه ميل دل دوست،

بپذيريم به جان،

هر چه جز ميل دل او ،

بسپاريم به باد!

آه !

باز اين دل سرگشته من

ياد آن قصه شيرين افتاد:

بيستون بود و تمناي دو دوست.

آزمون بود و تماشاي دو عشق.

در زماني که چو کبک ،

خنده مي زد " شيرين" ،

تيشه مي زد "فرهاد"!

نه توان گفت به جانبازي فرهاد : افسوس،

نه توان کرد ز بيدردي "شيرين" فرياد .

کار "شيرين" به جهان شور برانگيختن است!

عشق در جان کسي ريختن است!

کار فرهاد برآوردن ميل دل دوست

خواه با شاه درافتادن و گستاخ شدن

خواه با کوه در آويختن است .

رمز شيريني اين قصه کجاست؟

که نه تنها شيرين ،

بي نهايت زيباست ،

آن که آموخت به ما درس محبت مي خواست ،

جان چراغان کني از عشق کسي

به اميدش ببري رنج بسي .

تب و تابي بودت هر نفسي .

به وصالي برسي يا نرسي!

سينه بي عشق مباد!!

مادر

ghalamfarsa — Thu, 19 Feb 2009 23:08:18 GMT

سلام به همگی....

راستش خیلی وقت بود که اصلا حوصله نوشتن نداشتم با اینکه هروز به وبلاگم سر می زدم...

این مطلب را وقتی خوندم خیلی متاثر شدم...بیاید کمی فکر کنیم....

My mom only had one eye. I hated her... she was such an embarrassment.

مادر من فقط یك چشم داشت . من از اون متنفر بودم ... اون همیشه مایه خجالت من بود

She cooked for students & teachers to support the family.

اون برای امرار معاش خانواده برای معلم ها و بچه مدرسه ای ها غذا می پخت

There was this one day during elementary school where my mom came to say hello to me.

یك روز اومده بود دم در مدرسه كه به من سلام كنه و منو با خود به خونه ببره

I was so embarrassed. How could she do this to me?

خیلی خجالت كشیدم . آخه اون چطور تونست این كار رو بامن بكنه ؟

I ignored her, threw her a hateful look and ran out.

به روی خودم نیاوردم ، فقط با تنفر بهش یه نگاه كردم وفورا از اونجا دور شدم

The next day at school one of my classmates said, "EEEE, your mom only has one eye!"

روز بعد یكی از همكلاسی ها منو مسخره كرد و گفت هووو .. مامان تو فقط یك چشم داره

I wanted to bury myself. I also wanted my mom to just disappear.

فقط دلم میخواست یك جوری خودم رو گم و گور كنم . كاش زمین دهن وا میكرد و منو ..كاش مادرم یه جوری گم و گور میشد...

So I confronted her that day and said, " If you're only gonna make me a laughing stock, why don't you just die?!!!"

روز بعد بهش گفتم اگه واقعا میخوای منو شاد و خوشحال كنی چرا نمی میری ؟

My mom did not respond...

اون هیچ جوابی نداد....

I didn't even stop to think for a second about what I had said, because I was full of anger.

حتی یك لحظه هم راجع به حرفی كه زدم فكر نكردم ، چون خیلی عصبانی بودم .

I was oblivious to her feelings.

احساسات اون برای من هیچ اهمیتی نداشت

I wanted out of that house, and have nothing to do with her.

دلم میخواست از اون خونه برم و دیگه هیچ كاری با اون نداشته باشم

So I studied real hard, got a chance to go to Singapore to study.

سخت درس خوندم و موفق شدم برای ادامه تحصیل به سنگاپور برم

Then, I got married. I bought a house of my own. I had kids of my own.

اونجا ازدواج كردم ، واسه خودم خونه خریدم ، زن و بچه و زندگی...

I was happy with my life, my kids and the comforts

از زندگی ، بچه ها و آسایشی كه داشتم خوشحال بودم

Then one day, my mother came to visit me.

تا اینكه یه روز مادرم اومد به دیدن من

She hadn't seen me in years and she didn't even meet her grandchildren.

اون سالها منو ندیده بود و همینطور نوه ها شو

When she stood by the door, my children laughed at her, and I yelled at her for coming over uninvited.

وقتی ایستاده بود دم در بچه ها به اون خندیدند و من سرش داد كشیدم كه چرا خودش رو دعوت كرده كه بیاد اینجا ، اونم بی خبر

I screamed at her, "How dare you come to my house and scare my children!" GET OUT OF HERE! NOW!!!"

سرش داد زدم ": چطور جرات كردی بیای به خونه من و بجه ها رو بترسونی؟!" گم شو از اینجا! همین حالا

And to this, my mother quietly answered, "Oh, I'm so sorry. I may have gotten the wrong address," and she disappeared out of sight.

اون به آرامی جواب داد : " اوه خیلی معذرت میخوام مثل اینكه آدرس رو عوضی اومدم " و بعد فورا رفت واز نظر ناپدید شد .

One day, a letter regarding a school reunion came to my house in Singapore .

یك روز یك دعوت نامه اومد در خونه من درسنگاپور برای شركت درجشن تجدید دیدار دانش آموزان مدرسه

So I lied to my wife that I was going on a business trip.

ولی من به همسرم به دروغ گفتم كه به یك سفر كاری میرم .

After the reunion, I went to the old shack just out of curiosity.

بعد از مراسم ، رفتم به اون كلبه قدیمی خودمون ؛ البته فقط از روی كنجكاوی .

My neighbors said that she is died.

همسایه ها گفتن كه اون مرده

I did not shed a single tear.

ولی من حتی یك قطره اشك هم نریختم

They handed me a letter that she had wanted me to have.

اونا یك نامه به من دادند كه اون ازشون خواسته بود كه به من بدن

"My dearest son, I think of you all the time. I'm sorry that I came to Singapore and scared your children.

ای عزیزترین پسر من ، من همیشه به فكر تو بوده ام ، منو ببخش كه به خونت تو سنگاپور اومدم و بچه ها تو ترسوندم ،

I was so glad when I heard you were coming for the reunion.

خیلی خوشحال شدم وقتی شنیدم داری میآی اینجا

But I may not be able to even get out of bed to see you.

ولی من ممكنه كه نتونم از جام بلند شم كه بیام تورو ببینم

I'm sorry that I was a constant embarrassment to you when you were growing up.

وقتی داشتی بزرگ میشدی از اینكه دائم باعث خجالت تو شدم خیلی متاسفم

You see........when you were very little, you got into an accident, and lost your eye.

آخه میدونی ... وقتی تو خیلی كوچیك بودی تو یه تصادف یك چشمت رو از دست دادی

As a mother, I couldn't stand watching you having to grow up with one eye.

به عنوان یك مادر نمی تونستم تحمل كنم و ببینم كه تو داری بزرگ میشی با یك چشم

So I gave you mine.

بنابراین چشم خودم رو دادم به تو

I was so proud of my son who was seeing a whole new world for me, in my place, with that eye.

برای من اقتخار بود كه پسرم میتونست با اون چشم به جای من دنیای جدید رو بطور كامل ببینه

With my love to you,

با همه عشق و علاقه من به تو

(منبع :گروه اینترنتی کیمیا)

عصر ایمان هم بروز میشه....

...

ghalamfarsa — Wed, 08 Oct 2008 07:37:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

دلت را خانه ما کن، مصفا کردنش با من

به ما درد دل افشــا کن، مــداوا کردنش با من

اگر گم کرده ای ای دل کلِيد استجابت را

بيا بک لحظه با ما باش، پيـــدا کردنش با من

بيفشان قطره ی اشکی، که من هستم خريــدارش

بياور قطره ای اخلاص، دريا کردنش با من

اگر درها به رويت بستــــه شد، دل بر مکن از ما

در اين خانه دق الباب کن، وا کردنش با من

به من گو حاجـــت خود را، اجـــابت می کنم، آری

طلب کن آنچه می خواهی، مهيا کردنش با من

بيا قبل از وقوع مرگ روشن کن حسابت را

بياور نيک و بد را، جمـــع و منها کردنش با من

چو خوردی روزی امروز ما را، شکر نعمت کن

غم فردا مخور، تأمين فردا کردنش با من

به قرآن، آيه ی رحمت فراوان است، ای انسان

بخوان اين آيه را، تفسير و معنا کردنش با من

اگر عمری گنه کردی، مشو نوميد از رحمت

تو توبـــه نامه را بنويس، امضــا کردنش با من

ژوليده نيشابوری

اس ام اس عید فطر

ghalamfarsa — Tue, 30 Sep 2008 09:56:18 GMT

چقدر سخت است , که این عزیزترین عید را بدون آن عزیزترین غایب از نظر بگذرانیم…

اللهم عجل لولیک الفرج

-----------------------

خدایا به ما توفیق ده تا از کسانی باشیم که حاصل دسترنج یکماه ی خود را در رمضان، از این به بعد هم حفظ کنیم. (آمین)

-----------------------

وقتی یادم میاد خیلی ها بودن که پارسال آخرین ماه رمضونشون رو تجربه کردن، دلم میگیره… آخه شاید این بار نوبت من باشه که آخرین مهمونی ماه رمضون رو تجربه کنم…

-----------------------

و صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت…

-----------------------

همیشه وقتی مهمونی ها تموم میشه، حس غریبی دارم…

چه برسه به این دفعه که مهمونی خدا داره تموم میشه…

-----------------------

به دلیل استقبال بی نظیر شما روزه داران عزیز, عید فطر به تعویق افتاده و ماه رمضان تا یک ماه دیگر تمدید گردید!

-----------------------

می تونی چشماتو ببندی و منو تو ذهنت تصور کنی؟
...تونستی؟...
به شما تبریک می گم! شما ماه رو دیدید! عید سعید فطر مبارک!

اطلاع رسانی

ghalamfarsa — Sun, 14 Sep 2008 01:34:32 GMT

دوستان عزیز ...

سلام

وبلاگ جدیدی با موضوع عصر ایمان را راه اندازی نموده ام تا از این به بعد مطالب

مذهبی را تو اون وبلاگ بروز کنم و سایر مطالب را اینجا....

آدرس وبلاگhttp://asrehiman.blogfa.com

به امید دیدار...